سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی زمین شناسی دانشگاه پیام نور

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

حسین نوروزی – کارشناس ارشد هیدروژئولوژی
همایون مقیمی – عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور مرکز ابهر

چکیده:

آب به عنوان یک ماده طبیعی هم از نظر زیست محیطی و هم از نظر دوام و بقاء زندگی و پایداری اکوسیستمها دارای اهمیت فوق العاده بوده و منبعی غیر قابل جایگزین است. استفاده از این منبع حیاتی در حالت ذخیره در درون زمین )منابع آب زیرزمینی(مستلزم اعمال مدیریت صحیح است، زیرا به طور مداوم تحت تأثیر بهره برداری بیش از حد و اثرات نامطلوب ناشی از آلودگی قرار دارد. یکی از مهمترین متغیرها در مدیریت منابع آب که نقش تعیین کننده ای بر عهده دارد، پایش منابع آب است که روند تغییرات کیفی را در طول زمان و مکان نشان می دهد. به منظور بررسی وضعیت کیفی آب زیرزمینی دشت قائمشهر – جویبار، از نتایج آنالیز شیمیایی آب زیرزمینی ۲۲ حلقه چاه مشاهده ای شرکت آب منطقه ای مازندران در یک دوره ۱۲ ساله ۷۸-۷۷تا ۸۹-۸۸استفاده شده است. داده های کیفی با فرمت مناسب به محیط نرم افزار ۹٫۳ArcGIS منتقل شده و با انتخاب درون یابی مناسب نقشه ها و نمودار های مورد نیاز تهیه شده است. نتایج حاکی از این است که سیر نزولی میزان هدایت الکتریکی و کلر آب زیرزمینی در سال های اخیر، مرتبط با افزایش ریزش های جوی و جبران افت سطح آب زیرزمینی منطقه در نتیجه تغذیه بهتر آبخوان و کنترل بهره برداری از چاه ها می باشد