سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

لیلا عسکری – دانشجوی کارشناسی ارشد تکتونیک، دانشکده علوم زمین، دانشگاه دامغان
سید ناصر هاشمی – استادیار دانشکده علوم زمین، دانشگاه دامغان

چکیده:

پهنه انتقالی زاگرس – مکران، که در بسیاری از منابع با نام خطواره عمان معرفی گردیده، بدلیل جایگاه زمینساختی خود از اهمیت ویژهای برخوردار است. در این تحقیق، با استفاده از اطلاعات مرتبط با لرزه- ۲۰۰۶ ) ویژگیهای لرزه – خیزی ناحیه و بویژه دادههای لرزهای دستگاهی دقیق (مربوط به بازه زمانی ۲۰۱۱ خیزی و لرزه زمینساختی این پهنه مورد مطالعه قرار گرفته است. به این منظور، به کمک روش های تحلیل مکانی تغییرات ویژگی های لرزه خیزی ناحیه مانند فراوانی رخداد زلزله، عمق کانونی، مقدار انرژی لرزه ای آزاد شده، و پارامتر لرزه خیزی b-value در دو جانب خطواره عمان بررسی شده است. نتایج حاصل از این تحقیق حکایت از آن دارد که پهنه انتقالی زاگرس – مکران با تمرکز فعالیت لرزهای همراه بوده که این فعالیت به سمت پهنه مکران به شدت کاهش مییابد. بر اساس نتایج حاصل از این تحقیق میتوان گفت خطواره عمان به عنوان مرز بین دو پهنه زمینساختی زاگرس و مکران از ساختارهای مهم پیسنگی ناحیه بوده که فعالیت نوزمینساختی آن توسط شواهد لرزهزمینساختی و همچنین گسلشهای سطحی مرتبط با آن قابل اثبات است.