سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مصطفی جمشیدی فر – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تبریز

چکیده:

دانه های روغنی، به منظور استخراج روغن از دانهی آنها پرورش مییابند؛ ولی بهعنوان منبع باار زش پروتئین نیز مطرح هستند و بقایای محصول بعد از روغنکشی بدین منظور بکار میرود. هدف اصلی این تحقیق بررسی وجود یا عدم وجود مزیت نسبی و روند تغییرات آن برای محصولات سویا و آفتابگردان با استفاده از معیار مزیت نسبی ابراز شدهRCA) میباشد. آمار و اطلاعات جهت بررسی تولید و مزیت نسبی صادراتی بصورت سری زمانی در طی دوره زمانی ۸۷-۷۴ ۲۰۰۸-۱۹۹۵ از سایت فائو و آمارنامه های بازرگانی جمع آوری گردیده است . نتایج مطالعه نشان میدهد، محصول سویا در سالهای گذشته دارای مزیت نسبی صادراتی بوده است اما با گذشت زمان این مزیت کمتر شده به طوری که در سال ۲۰۰۸ ایران دیگر در صادرات این محصول دارای مزیت نسبی نبوده است. در مورد آفتابگردان نیز می توان گفت این محصول دارای استراتژی صادراتی مشخصی نبوده و صادرات آن با نوسان های زیادی همراه بوده است