سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

فریده السادت هاشمی نسب – دانشجوی کارشناسی ارشد هواشناسی کشاورزی ،دانشگاه فردوسی مشهد
محمد موسوی بایگی – دانشیار گروه مهندسی آب ، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

افزایش جمعیت و رشد صنایع و مصرف بیش از حد سوخت های فسیلی و جنگل زدایی و بیابان زایی و …. از عوامل موثر در افزایش گازهای گلخانه ای و تغییر اقلیم می باشند. این تحقیق برای بررسی و ارزیابی تغییرات بارش و دمای استان کرمان در حالت افزایش گازهای گلخانه ای انجام گرفته و با استفاده از مدل ترکیبی MAGICC-SENGEN به همراه دو گردش عمومی جو HADCM3 و ECHO-G و با استفاده از سه سناریو تغییر اقلیم A1B و B1 و A2 برای دهه های آینده انجام گرفته است . بررسی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۱۰۰ صورت گرفته است. بر اساس نتایج حاصل از بررسی دو مدل میزان دما در مدل HADCM3 به اندازه ۲/۱۲ درجه سانتی گراد و در مدل ECHO-G به میزان ۲/۲۸ درجه سانتیگراد افزایش داشته است و تغییرات بارش با استفاده از HADCM3 به میزان ۵/۳ درصد و در مدل ECHO-G به میزان ۸/۷۸ درصد افزایش داشته است. مدل HADCM3 میزان تغییرات دما و بارش را کمتر از ECHO-G برآورد نموده است. نتایج حاصل از دو مدل نشان می دهد که افزایش بارش و دما تا سال ۲۰۳۰ روند کندتری داشته است و از آن پس روند افزایشی شدت بیشتری داشته است.