سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سیده فاطمه جعفری – دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی محیط زیست
لیلا اوشک سرایی – استادیار گروه محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان
علیرضا مردوخ پور – استادیار گروه مهندسی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان

چکیده:

کمبود منابع آبی امروزه تبدیل به یکی از معضلات بزرگ در جوامع مختلف گشته است. در سالهای اخیر با توجه به بارندگی های سیل آسا و پی در پی در استان مازندران شاهد مشکلات عمده ای در زمینه منابع آب بوده ایم. بر اساس طبقه بندی دو مارتن، اقلیم مازندران دارای اقلیم متنوع و گسترده ای است که از ضریب خشکی ۱۰ تا ۳۵ (نیمه خشک تا خیلی مرطوب) نوسان دارد. بررسی تغییرات اقلیمی سالهای اخیر این استان نشان از تأثیر عوامل دیگری همچون عوامل انسانی بر اقلیم این ناحیه دارد.با بررسی داده های بارندگی، چهار ایستگاه (قائم شهر- بابلسر- نوشهر- رامسر) توسط نرم افزارهای curxpt(Curve Expert 1.3) ،QPW(Quattro Pro) ، Excel بیشترین و کمترین میزان بارندگی سالانه به ترتیب متعلق یه رامسر و قائم شهر شناخته شد و میتوان به این نکته اشاره داشت که از شرق به غرب استان مازندران و نزدیک تر شدن به استان گیلان میزان بارندگی افزایش یافته.طبق بررسی های انجام شده به تفکیک فصول مشاهده گردید بیشترین میزان متوسط بارندگی به ترتیب مربوط به پاییز- تابستان- زمستان و بهار بوده است.