سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین سمینار اقتصاد سلامت

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

مریم احمدی – دانشگاه پیام نورتهران- دکترای حقوق بین الملل عمومی
ابوطالب کوشا – تخصص اصلی: حقوق خصوصی- مدرک فوق تخصصی در حقوق مالکیت معنوی

چکیده:

حق بر سلامتی وحق مالکیت فکری، هر دو به عنوان مصادیقی از حقوق بشر شناخته شده اند. حق بر سلامتی،دارای مصادیق متعددی است،اما بی تردید مهم ترین جنبه آن،مقابله با بیماری ها و مرگ ومیرها وکسب تندرستی از دست رفته است و در راه تحقق این جنبه از سلامتی، دارو به عنوان مهم ترین ابزار بشری نقشی برجسته و انکارناپذیر می یابد؛ اما در تحقق این دو حق و در زمانی که موضوع این حقوق)از جمله حقاختراع(و انحصارات ناشی از آن با مباحث انسانی مثل حق بر سلامتی و حق حیات مرتبط می شود، تعارضاتی و چالش هایی به وجود می آید که رنگ و بوی حقوق بشری به خود می گیرد و در این حالت،دیدگاه هایانسان دوستانه و حقوق بشری نیز عرض اندام کرده و با استناد به حق بر سلامتی به عنوان یکی از حقوق بنیادین بشر،حمایت یا گستره حمایت از این دسته اختراعات را با تردید جدی مواجه می سازد . این تعارضات و نحوه اختلاف آن ها، موجب پدید آمدن چالش های گسترده ای میان کشورهای در حال توسعه و کمتر توسعه یافته به عنوان وارد و مصرف کنندگان اصلی و کشورهای توسعه یافته به عنوان حامیان اصلی حمایت از حقوق مالکیت فکری گردیده است.