سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی توسعه پایدار و عمران شهری

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

الهام کاکاوند – دانشجوی کارشناس یارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای

چکیده:

هنگامی که به زیباترین شهرهای روزگار گذشته نگاه می کنیم همواره احساس می نماییم که این شهرها زنده اند این احساس امر مبهمی نیست بلکه تصویر دقیقی از یک کیفیت ساختاری ویژه است که این شهرها از آن برخوردار بوده اند این درحالی است که بسیاری از شهرهای معاصر ما فاقد چنین کیفیتی هستند در این راستا درطراحی شهری مبتنی بر رویکرد توسعه پایدار که به توازن بین ابعاد مختلف اجتماعی اقتصادی زیست محیطی شهر و توسعه همزمان آنها عنایت دارد و شهررا به مثابه یک کل به هم پیوسته معرفی می شود ارتقای کیفیت محیط زیست اهمیتی ویژه پیدا می نماید دراین میان محله به عنوان بخشی که بیشترین تعاملات کنش ها و روابط اجتماعی شهر در آن صورت می گیرد از جایگاهی ویژه برخوردار است لذا دراین مقاله با روش کمی توصیفی و تحلیلی به بررسی نحوه طراحی شهری محلات شهر قوزن یبراساس محورهای توسعه پایدار و درنهایت میزان رضایتمندی شهروندان از محیط سکونت خود پرداخته شدها ست. نتایج حاصل از پژوهش نشان مدهد محلهای واقع در بافت میانی شهر قزوین از نقطه نظر معیارهای اقتصادی و اجتماعی به مفهوم پایداری نزدیک تر است درحالیکه محله های قدیمی تر سازگاری بیشتری را با ابعاد اجتماعی و فرهنگی و شاید زیست محیطی توسعه پایدار داراست.