سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین کنفرانس ملی رویکرد سیستمی در ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سمیه آهنی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای دانشگاه بین الملل
الهام کاکاوند – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای دانشگاه بین الملل

چکیده:

رویکرد سیستمی با توجه به نقش مسلط برنامه جامع – تفصیلی که بر اصول برنامه ریزی آمرانه ، کالبدی و قطعی استوار بود تغییری بنیادی در مبنای برنامه های شهری به وجود آورد و چشم اندازی تازه در برابر آینده ی شهرسازی گشود که مبانی فکری آن را نگرش سیستمی به جهان و مدیریت علمی سیستمها تشکیل می داد. این شیوه تفکر در عمل تاثیری عمیق بر نحوه تفکر و طرح ریزی شهری و نیز روش تهیه و تولید ظرح های شهری داشته است. لذا در این مقاله پس از ارائه مختصری از تاریخچه تفکر سیستمی و چگونگی پیدایش آن به رویکرد سیستمی در برنامه ریزی شهری که تاثیر اساسی در توسعه و تکامل برنامه ریزی شهری به جای نهاده است می پردازیم. این پژوهش سعی دارد دستاوردهای رویکرد سیستمی را که هم از جهت مبانی نظری و هم از جهت اجرایی ، دستاوردهای گراتفدری برای برنامه ریزی شهری به بار آورده است مورد بررسی قرار دهد که در این راستا دستاوردهای رویکرد سیستمی در کشور ایران با توجه به شرایط کنونی شهر سازی در کشور و ضرورت بازنگری در الگوی رایج برنامه ریزی آن با کشور انگلستان که اساس برنامه ریزی نوین در توسعه و عمران شهرها از نخستین سالهای قرن بیستم از آن جا پی ریزی شد مورد بررسی تطبیقی قرار می گیرد تا گامی باشد در جهت انتقال این تجارب و بهره گیری خلاق از انها در کشور که به نظر می رسد یکی از وظایف اساسی همه دست اندرکاران حرفه شهرسازی است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که استفاده از تجارب جهانی امری ضروری است تا روند تغییرات در عملکرد ، فعالیت و تجارب این کشورها در زمینه برنامه ریزی شهری مطلوب تا حدودی به عنوان سرمق مورد استفاده ما قرار گیرد.