سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین همایش ملی بزرگداشت سهروردی با موضوع اخلاق کاربردی

تعداد صفحات: ۲۷

نویسنده(ها):

اسماعیل خارستانی – پژوهشگر و کارشناس ارشد تاریخ و فلسفه تعلیم و تربیت(تعلیم و تربیت اسلامی
فاطمه سیفی – کارشناس ارشد مدیریت فرهنگی
کاظم منافی شرف آباد – کارشناس ارشد برنامه ریزی آموزشی

چکیده:

تعلیم وتربیت امری پیچیده؛ پردامنه و وقتگیر است. برای اقدام به این کار خطیر اولین گام تعیین اهدافی است که قصد داریم به آنها برسیم و رسیدن به این اهداف مستلزم استفاده از روشهاست. آگاهی از روش ها و اهداف تعلیم و تربیت بویژه تربیت اخلاقی مستلزم شناخت آراء مربیان و فیلسوفان بزرگ است. از اینرو هدف پژوهش حاضر بررسی تطبیقی تربیت اخلاقی از دیدگاه ارسطو و ابن سینا می باشد. روش مورداستفاده در این تحقیق کیفی و از نوع بررسی تطبیقی است. جامعه تحقیق شامل کلیه کتابها، پایان نامه ها، مجلات، سایت های اینترنتی و پژوهش ها و تحقیقات مرتبط با موضوع تحقیق می باشد. نمونه گیری بهشیوه هدفمند انجام شده و بر این اساس از منابع مرتبط با موضوع تحقیق استفاده شده است. ابزار پژوهش نیز فیش برداری بوده است. در این تحقیق ابتدا اهمیت اخلاق و تربیت اخلاقی از نظر ارسطو و ابن سینابیان گردیده و سپس اهداف و روشهای تربیت اخلاقی این دو فیلسوف مورد بررسی قرار گرفته است. اهداف تربیت اخلاقی ارسطو و ابن سینا از منظر فردی و اجتماعی بررسی شده اند. در ادامه شباهت ها و تفاوتهای اهداف و روشهای تربیت اخلاقی ارسطو و ابن سینا تحلیل و بررسی شده است. نتیجه تحقیق نشان می دهد که هر دو فیلسوف مهمترین و اصلی ترین هدف تعلیم و تربیت را رسیدن فرد وجامعه به سعادت وکمال می دانند، کسب اعتدال و میانه روی و کسب فضائل اخلاقی نیز از مهمترین اهداف تربیت اخلاقی این دو فیلسوف است که در این مورد با هم اشتراک دارند. روش عفت کلام و روشتشویق و ترغیب و استفاده از تهدید از مهمترین روشهای مشترک در تربیت اخلاقی ارسطو و ابن سینا می باشد. از مهمترین تفاوت های اهداف تربیت اخلاقی ارسطو و ابن سینا این است که هدف ارسطو از تربیتفقط سعادت دنیوی است اما ابن سینا به سعادت انسان پس از مرگ نیز معتقد است. همچنین ارسطو برای دستیابی به سعادت جامعه به اهداف فردی تربیت توجه داشته است اما ابن سینا بیشتر به سعادت خود و اجتماع نظر دارد.