سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی مدیریت پسماند

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

علی ترابیان – عضو هیئت علمی دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران
امیر حسام حسنی – عضو هیئت علمی دانشکده محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیق
روح اله محمودخانی – دانشجوی دکترای مهندسی محیط زیست

چکیده:

این مطالعه به منظور بررسی میزان تصفیه پذیری شیرابه حاصل از محل دفن تهران واقع در محل کهریزک بوسیله ممبران فیلتر انجام شده است، در این مطالعه شیرابه حاصل از محل دفن پسماند با عمر ۲ تا ۵ سال و میانگین اکسی ژن مورد نیاز شیمیایی ۷۰۰۰۰ میلی گرم بر لیتر جهت تغذیه یک راکتور ممبران بیوراکتور (MBR) به حجم ۱۷۵ لیتر ، رژیم جریان نیمه پیوسته و ممبران هالوفیبر از جنس پلی پروپیلن با اندازه روزنه ۰٫۱ میکرون استفاده شده است، در این حالت راکتور با شرایط سن لجن برابر ۵۵ روز، زماند ماند هیدرولیکی ۱۵ روز ، دمای ۲۱ درجه سانتی گراد ، PH برابر و نرخ هوادهی ۰٫۲۲ سی سی در ثانیه و اکسیژن محلول ۲ میلی گرم بر لیتر راه اندازی گردید و در این حالت COD خروجی راکتور به ۱۳۰۰ میلی گرم برلیتر رسید، در این مرحله به منظور افزایش راندمان تصفیه خروجی راکتور MBR از فیلتر اسمز معکوس (RO) عبور داده شد که در این حالت میزان کدورت نصف و خروجی به ۱۱۰۰ میلی گرم بر لیتر کاهش یافت، با توجه به مطالعات صورت گرفته در این خصوص نسبت کربن به ازت داخل ممبران بیوراکتور باید کمتر از ۱۰ باشد که در حال حاضر ۲۹۰ می باشد و میزان کیلوگرم اکسیژن مورد نیاز به کیلوگرم اکسیژن مورد نیاز بیوشیمیایی (BOD) داخل راکتور جهت انجام واکنش بهینه ۱٫۲ الی ۱٫۵ باشد که در شرایط فوق برابر ۰٫۰۰۴۴ می باشد که باید تامین گردد.