سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مراد مرادی – کارشناس ارشد مدیریت ترافیکو کارشناسعالی تصادفات
سعید کاظمی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت ترافیکدانشگاه علوم انتظامی

چکیده:

قصور اشخاصوسازمانها(مانند شهرداری ها،ادارات راه وترابری ، برق ،آب ، گاز ، مخابرات یا پیمانکاران آنها)هنگام انجام عملیات اجرایی یا کوتاهی در انجام وظایفو مسئولیت های خود همچون عدم نصب علایماستاندارد و عدم رفع نقصو بی توجهی به ضوابط ایمن سازی منجر به وقوع تصادفات مرگباری می گردد و صدمات وهزینه های جبران ناپذیری بر مردم و دولت تحمیل مینماید. تحقیق حاضر با روش اسنادی و کتابخانه ای با یکهدف اساسی در پی((بررسی تصادفات رانندگی و مسئولیتاشخاص(غیر از راننده) وسازمانها در جبران خسارت مطابق با تبصره ۳ ماده ۱۴ قانون رسیدگی به تخلفاترانندگی مصوب ۱۳۸۹ )) بمنظور افزایش ایمنی عبور ومرور و پیشگیری از وقوع تصادفات و صدمات بدنی ناشی از آن و افزایشسطح آگاهی مسئولین سازمانها و کارشناسان تصادفات تهیه گردیده است.در نهایت پس ازبررسی و تجزیه و تحلیل تبصره ۳ ماده ۱۴ قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی، مواردی که از آنها به عنوان نقص راه یا نقص وسیله نقلیه یاد میشود وشرایطی که باعث میشود سازمانها یا اشخاص(غیر ازراننده) بمنظورجبران خسارت در تصادفات مسئول شناخته شوند احصا وبررسی گردید تا سازمانهای مربوطه با آگاهی از آنها در جهت شناخت ورفع کاستی ها گام برداشته و ضمن کنترل این موضوع از آسیب رسیدن بهمردم جلوگیری نمایند و همچنین مشخص گردید که این تبصره به دنبال جبران خسارت زیان دیده گام برداشته است و برای اشخاص(غیر از راننده) یا سازمانهای دخیل در تصادف یک نوع مسئولیت بدون تقصیرقائل شده است.