سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: بیست و ششمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

علی مهدیخانی – پژوهشگاه نیرو
روزبه سیاوش موخر – دانشگاه صنعتی شریف
داور رضاخانی – پژوهشگاه نیرو

چکیده:

در این مقاله به بررسی خوردگی اتمسفری چترک مقره سیلیکونی در شهرهای منتخب جنوبی کشور (بندرعباس، بوشهر و چابهار) پرداخته میشود. پس از نصب کوپن های خوردگی براساس استاندارد ASTM G 50 در شهرهای مذکور پس از مدت زمان ۱۶ ماه در بازههای زمانی چهار ماهه نمونه برداری انجام شد. نتایج استحکام کششی به عنوان مهمترین معیار بررسی میزان تخریب و فرسایش پلیمر سیلیکون رابر نشان میدهد که شهر بوشهر بیشترین میزان تخریب و شهر چابهار کمترین میزان تخریب را داراست. از آن جاییکه انرژی جذبی خورشیدی در این سه شهر برابر می باشد و این کهانرژی UV مهمترین پارامتر تاثیرگذار محیطی در تخریبزنجیره های پلیمری سیلیکون رابر به شمار می رود برخلاف انتظار نتایج میزان تخریب این سه شهر با یکدیگر برابر نبودند. در ادامه صحت روند میزان تخریب براساس میزان نشست آلودگی تفسیر گردید. در ضمن نتایج بدست آمده از (SEM) میکروسکوپ الکترونی نیز موید صحت نتایج بود.