سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش ملی صدسال معماری و شهرسازی ایران معاصر

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

ریحانه اصغری – هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران

چکیده:

درشهرهای کهن ایرانی محلات به عنوان سلولهای حیات شهری دارای ارزش و اهمیت ویژه ای بودندچرا که به عنوان قلمرو یک گروه اجتماعی خاص با ارزش گذاری به انسان و نیازهای او و همچنین مقیاس مطلوب و متناسب فضاهای خود زمینه احساس تعلق خاطر به محل سکونت ساکنینشان را فراهم می نمودند اما دردهه های گذشته با تحولات جدید شهرسازی و پدیدار شدن نخستین مظاهر تجدد درشهرنشینی به شیوه مدرن و عدم فرصت کافی جهت تطبیق شهر با این تحولات ساختارفضایی اجتماعی شهرها به یکباره دگرگون شد و محلات آن نیز به هم از لحاظ کالبدی و هم کیفیات بصری و محیطی به آسیبهای متعددی مبتلا گردید از این رو هدف مقاله حاضر بررسی تاثیر مداخلات شهری معاصر برمنظر محلات سنتی به منظور حفظ ارزشهای محیطی و کیفیت های بصری این مناطق می باشد به منظور تدقیق دراین هدف محلات سنتی شهر قزوین به عنوان نمونه ای مناسب از کهن شهرهای ایرانی مورد مطالعه قرارمیگیرد روش این تحقیق موردی و کیفی است و برمبنای مشاهدات به تحلیل و توصیف ویژگیهای منظر محلات موردنظر درزمان گذشته و تغییرات آن درحال حاضر با توجه به مداخلات و نوسازی های دهه های اخیر می پردازد.