سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

قاسمعلی ناظمی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس= حاجی آباد،
سیروس طهماسبی – ایستگاه تحقیقات کشاورزی داراب

چکیده:

اصلاح ارقام گندمی که توانایی حداکثر استفاده از آب موجود را داشته باشد و خشکی را تحمل کند یکی از هدفهای اصلی افزایش پتانسیل عملکرد در نواحی نیمه خشک و خشک می باشد. این تحقیق به منظور تعیین تحمل به تنش خشکی ارقام و لاین های گندم جهت انتخاب ارقام متحمل به خشکی در شهرستان داراب در قالب دو پروژه مجزا اجرا گردید. این آزمایش با ۲۵ لاین و رقم در قالب طرحبلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار تحت دو محیط نرمال و تنش خشکی انتهایی اجرا گردید. آبیاری براساس نیاز آبی تا مرحله رسیدگی فیزیولوژیکی معادل آبیاری بدون تنش و تنش خشکی بصورت قطع آبیاری بعداز مرحله گرده افشانی تا رسیدگی فیزیولوژیکی اعمال شد . بر اساس تجزیه مرکب آزمایشات در اکثر صفات مورد بررسی ژنوتیپها از لحاظ واکنش به تیمار آبیاری تفاوت معنی داری نشان دادند درحالیکه اثر متقابل ژنوتیپ و محیط در برخی صفات معنی دار نبود. در محیط نرمال لاینهای شماره ۱۵ ، ۲، ۲۴ ، ۱۰ و ۱۲ به ترتیب دارای بالاترین عملکرد و در محیط تنش خشکی انتهایی لاینهای ۱۳ ، ۱۷ ، ۱۶ ، ۲ و ۴ به ترتیب دارای بالاترین عملکرد بودند. مقایسه میانگین ها با روش دانکن در تجزیه مرکب نیز نشان داد که لاینهای شماره ۱۳ ، ۱۵ و ۱۷ دارای میانگین عملکرد بالا و معنی دار نسبت به سایر ارقام هستند. بررسی شاخص های کمی مقاومت به خشکی نشان داد که بجز TOL و SSI در محیط تنش خشکی تمامی ش اخصها در هر دو محیط با عملکرد همبستگی معنی داری دارند. در این میان لاینهای شماره ۱۳ و ۱۵ با بالاترین مقدار شاخص های MP ، STI و GMP و دارا بودن بالاترین عملکرد در محیط تنش خشکی دارای مقاومت خوبی به تنش خشکی هستند