سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی عمران و توسعه

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی غفاری سرجامی – دانشجوی کارشناسی ارشد خاک و پی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، گروه ع
ملیحه نیک نیا – مدرس موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی خاوران مشهد
مهدی هوشمند – مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشمر
علی قیامی باجگیرانی – استادیار،مدرس موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی اقبال لاهوری مشهد

چکیده:

بافتهای قدیمی اکثر شهرها به مرور زمان و در اثر تحولات جدید، عملکرد گذشته خود را از دست داده و رفته رفته رو به اضمحلال گذارده و امروزه نیز به عنوان بزرگترین معضل در شهرها مطرح هستند. در همین راستا، تحقیق حاضر به چگونگی تحقق ابعاد کالبدی توسعه پایدار در بهسازی و نوسازی بافت شهری در بافت فرسوده کوی سجادیه پرداخته است. روش به کار گرفته در این پژوهش از نوع توصیفی- پیمایشی است و اطلاعات به دو طریق مطالعات اسنادی و میدانی (پرسشنامه، مصاحبه و مشاهده) جمعآوری شده است. جامعهی آماری این تحقیق، ساکنین کوی سجادیه با جمعیتی بالغ بر ۵۳۴۷ نفر هستند. در این تحقیق نتایج زیر به دست آمد: با بررسی ویژگیهای اقتصادی، اجتماعی، کالبدی و زیستمحیطی محدودهی مورد مطالعه و مصاحبه با ساکنین محله مورد نظر، مشکلات و معضلات کالبدی با ۳۶ درصد، بیشترین اسباب نارضایتی ساکنین را فراهم ساخته است. پس از مشکلات کالبدی، به ترتیب معضلات اقتصادی% با ۲۶ درصد و معضلات اجتماعی با ۲۵ درصد و مشکلات زیستمحیطی با ۱۳ درصد بیشترین درصد معضلات را به خود اختصاص داده است. همچنین ۸۹ بناهای موجود در بافت یک یا دو طبقه می باشند که ۵۴ % یک طبقه و ۳۵ % دو طبقه ساخته شده است. بیشترین سهم مالکیت درکوی سجادیه، مالکیت شخصی با ۴۴ % می باشد. ۲۰ % زمینهای محدوده را زمین های وقفی، دولتی و یا زمینهای آستان قدس در بر میگیرد. متأسفانه زمین متعلق به آستان قدس با ۳۰۷۶۷ متر مربع که ۱۰ % مساحت محدوده را در برمیگیرد، به صورت زمین بایر رها شده است. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم افزارهای Spss و Excel ،Gis استفاده شده است