سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش ملی بحرانهای زیست محیطی ایران و راهکارهای بهبود آنها

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

اکرم حیدری – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات خوزستان
یداله نیکپور – دانشکده منابع طبیعی،دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
عبدالمجید دورقی – دانشکده منابع طبیعی،دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
فروزان فرخیان – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات خوزستان

چکیده:

جیوه و ترکیبات آن در همه جا وجود دارند و در محیط زیست پایدار می باشند.جیوه از منابع گوناگون که شامل فعالیتهای انسانی نیز می شود و ترکیبات شیمیایی پیچیده ای ایجاد می کند که بصورت فیزیکی از طریق سیکلهای آنها در آب، خاک و اتمسفر منتقل می شود. انسانها، گیاهان و جانوران به طور عادی در تماس با جیوه قرار می گیرند و در طول سیکل آن تجمع می کنند. پیامدهای تجمع آن دارای اثرات گوناگون بر سلامتی ارگانیسم ها است.مطالعه حاضر در زمستان ۱۳۸۷ بر روی ماهی بیاحLiza abu صید شده ازآبهای اروند رود انجام پذیرفته است. جهت سنجش جیوه از روش جذب اتمی – بخار سرد CV – AAS استفاده شد. میانگین جیوه در عضله بترتیب عبارت است از ۰/۸۶±۰/۲۲ ppm و همچنین در آبشش نیز به قرار زیر است: ۰/۳۱±۰/۲۰۱ ppm داده ها حاکی از آن می باشد که حداکثر مقادیر بدست آمده از فلز جیوه در بافت ماهیچه نشانگر عدم وجود این فلز در غلظت های بیش از مقادیر حد مجاز بین المللی جهت مصرف انسانی بوده است ولی توصیه می شود با ایجاد سیستم های مناسب و بکار بردن روشهای علمی جهت تصفیه فاضلابهای شهری، صنعتی، کشاورزی و غیره و اعمال مدیریت صحیح از ورود آنها به اکوسیستم های آبی جلوگیری به عمل آید.بطور کلی ماهی بیاح میتواند برای مصرف انسانی از نظر فلز جیوه مناسب باشد