سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی بوم های بیابانی، گردشگری و هنرهای محیطی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

نیلوفر قدیری – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا

چکیده:

پارک ملی کویر پس از دریاچه ارومیه بزرگترین پارک ملی کشور محسوب شده و نمونه بارزی از اکوسیستم های خشک و بیابانی را به تصویر می کشد این پارک درشمال دریاچه نمک دراستان های سمنان تهران و قم واقع شده و توسط اداره کل حفاظت محیط زیست استان سمنان مدیریت می شود درسالهای اخیر این موضوع مطرح بوده است که باتوجه به کاهش ۹۰درصدی گونه های زیستی مهم پارک ملی کویر ادامه وضعیت آن به عنوان یک پارک ملی موضوعیت نداشته و شاید مناسبترباشد که این پارک منحل شده و امکانات حفاظتی موجود درآن صرف حفاظت بهتر یکی دیگر از پارک های ملی کشور شود اما وجود عناصر خاص ژئومرفیک همانند گنبدهای نمکی اشکال انحلالی اهکهایکرستی برخان ها سیف ها تپه های شنی و … بیانگر قابلیت بالای این پارک درتوسعه ژئوتوریسم و جلب گردشگران دوستدار طبیعت و پژوهشگران می باشد براین اساس پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی و با بررسی منابع اسنادی ملی و بین المللی به بررسی راهکارهای توسعه ژئوتوریسم درپارک ملی کویر به عنوان مهمترین هدف حفاظتی و مدیریتی پرداخته است.