سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هشتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمد جواد محمدی – کا
مهدی رفیعی – کارشناس مسئول بهداشت محیط مرکز بهداشت استان اصفهان

چکیده:

آلومینیوم یک عنصر فلز فراوان و به اشکال مختلف در طبیعت وجو دارد . بشکل ترکیب با انواع مواد آلی و مواد غیر آلی می باشد که اغلب بصورت مخلول هستند. استفاده از نمک های آلومینیوم به عنوان منعقد کننده ها د رتصفیه آب ممکن است باعث افزایش غلظت آن در آّ خروجی و منتج به ایجاد رنگ و کدورت نامطلوب در آّ می شود . آلومینیوم در تهیه ظروف آشپزخانه و بسته بندی مواد غذایی کاربرد وسیعی دارد. میزان دریافت روزانه آلومینیوم در افراد بزرگسال و کودکان نشان می دهد که روزانه به دلایل مختلف مقداری از این فلز وارد بدن می شود که از طریق غذا ۵ میلی گرم و از طرریق آی آشامیدنی ۱/۵ میلی گرم در روز می باشد. تحقیقات انجام شده نشان می دهد که گرانولهای کربن فعال د رتصفیه خانه های آب مقدار زیادی از آلومینیوم به فرم آلی را حذف می کنند. همچنین بسیاری از مطالعات و تحقیقات انجام شده در کشورهای مختلف وجود آلومینیوم در آّب و غذا را به عنوان یک فاکتور خطر جهت ابتلا به بیماری آلزایمر مشخص کرده است . جذب آلومینیوم بیشتر از طریق پوست ، ششها و بینی در طی دوش گرفتن در حمام می باشد جذب از طریق فوق بیشتر معده می باشد. استفاده از ph مناسب در فرایند انعقاد ، پرهیز از استفاده بالای نمک های آهوم ، کارایی مناسب فیلتراسیون برای حذف لخته های آلومینیومی ؛ استفاده از روشهای حذف آلومینیوم در طول تصفیه آی آشامیدنی فاکتورهای موثر بر آلومینیوم باقی مانده در آّهای تصفیه شده از راهکارهایی است که در این پژوهش با بررسی اقدامات انجام شده در کشورهای مختلف به آن توجه شده است.