سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

داریوش نوری – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
محمدرضا صبور –
مهدی قنبرزاده لک –

چکیده:

با روند رو به افزایش فعالیتهای صنعتی در جوامع امروزی، تولید پسماندهای صنعتی رشد چشمگیری داشته‌اند. مدیریت اصولی این قبیل زایدات بدلیل بالا بودن خطرات بالقوه زیست‌محیطی درصورت دفع نادرست، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده و می‌توان آن را بعنوان یکی از چالشهای قابل توجه در امر مدیریت پسماند قلمداد نمود. روشهای مرسوم دفع این دسته از پسماندها شامل سناریوهای ترکیبی از گزینه‌های بالادستی(کاهش از مبدا تولید، استفاده مجدد) و پایین دستی(شامل بازیافت، زباله‌سوزی، تولید کمپوست و دفن بهداشتی) بوده و انتخاب روش بهینه در این زمینه براساس دیدگاههای زیست‌محیطی، فنی و اقتصادی انجام می‌شود. از روش‌های موجود در تعیین سناریوی مناسب مدیریتی با در نظر گرفتن معیارهای مختلف می توان به فرآیند تحلیل سلسله مراتبی(Analytic Hierarchy Process) و فرآیند تحلیل شبکه‌ای(Analytic Network Process) اشاره داشت که از جامع‌ترین سیستمهای طراحی شده در تصمیم‌سازی‌های متناسب با معیارهای چندگانه می‌باشند. در این مقاله با استفاده از داده‌های موجود یکی از شهرک‌های صنعتی کشور، روند استفاده از دو روش AHP و ANP جهت انتخاب سناریوی برتر مدیریتی، با در نظر گرفتن معیارهای فنی مورد مطالعه قرار گرفته است. تعیین معیارهای فنی عمدتا برمبنای نتایج منتشر شده در مقالات اخیر بوده و در این میان توجه ویژه‌ای بر محدودیتهای اجرایی گزینه‌های مدیریت پسماند در کشور معطوف گردیده است. از جمله یافته‌های این تحقیق برتری روش ANP بر AHP بدلیل انجام مدلسازی‌های بسیار نزدیک به شرایط واقعی و عملی مدیریت زایدات صنعتی کشور بوده است