سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

رضا رضایی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان غربی
کورش وحدتی – عضو هیئت علمی دانشگاه تهران

چکیده:

با هدف مطالعه تاثیر نوع پوشش محل پیوند بر گیرایی پیوند زبانه ای نهالهای یکساله گردو و کاهش دوره تولید نهال پیوندی، در این تحقیق، پیوندک دو ژنوتیپ برتر در نیمه دوم اسفند ماه جمع آوری و به شکل سرد و مرطوب در یخچال نگهداری و در نیمه دوم فروردین با استفاده از پیوند زبانه ای روی نهال های یکساله پیوند گردید. محل پیوند با پنج نوع پوشش شامل نوار پلی اتیلنی سفید، تیوپ دوچرخه، بانداژ (پلاستر لوکوپلاست)، خاک اره و پلاستر + خاک اره پوشش داده شد. بر اساس نتایج، بیشترین کیفیت کالوس (۴/۶ از ۵)، درصد گیرایی( ۶۵ %) و رشد طولی پیوندک (۹۱/۲۵ سانتی متر) با پوشش پلاستر + خاک اره به دست آمد. با تجمیع داده های حاصل از پیوند های اجرا شده توسط دو پیوندکار و دو ژنوتیپ (پیوندک ) تاثیر مهارت پیوندکار و ژنوتیپ بر درصد گیرایی تعیین گردید. بیشترین درصد گیرایی( ۸۰ %) مربوط به پیوندکار با تجربه قبلی و پیوندک های با کیفیت مطلوب ژنوتیپ کهریز- ۱۴ بود. بنابراین از طریق پیوند زبانه ای تغییر یافته گزارش شده در تحقیق حاضر، انتخاب پیوندک مطلوب، بهبود شرایط تغذیه ای پایه ها در سال قبل از پیوند و نیزآموزش پیوندکار می توان به درصد بالایی از گیرایی پیوند( ۸۰ %) روی نهالهای یکساله گردو طی دوره دو ساله دست یافت.