سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین همایش ملی علوم و تکنولوژی بذر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

بابک درویشی – اعضاء هیات علمی موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال
حسن غلامی – کارشناسان مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مازاندرن
حسین صادقی – اعضاء هیات علمی موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال
حسن هادی نژاد – کارشناسان مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مازاندرن

چکیده:

سویا به عنوان دومین گیاه روغنی مهم کشور، نزدیک به ۲۵ درصد تولید دانه روغنی را به خود اختصاص داده است. بنابراین تولید بذر با کیفیت مطلوب جهت حفظ این میزان تولید و ارتقا آن بسیار ضروری است. با توجه به اینکه دانه سویا نسبت به شکستگی و لپه ای شدن بسیار حساس است بنابراین کیفیت نهایی بذر سویا به نحوه فرآوری و شرایط انبارداری وابسته است به طوری که کاهش صدمات مکانیکی در طی این دوره یک گام مهم در حفظ کیفیت بالای بذر می باشد. این پژوهش در قالب آزمایش فاکتوریل با طرح پایه کاملا تصادفی در دو سال و در شهرستان ستری اجرا گردید. عامل نخست مورد بررسی (تعداد کیسه هایی که در یک پارت ۲۵ تنی بر روی هم چیده می شوند) در ۳ سطح ۸ و ۱۰ و ۱۲ کیسه و عامل دوم مورد بررسی در ۳ سطح رقم ساری و لاینهای ۰۳۲ و ۰۳۳ مورد مطالعه قرار گرفت. ۹ تیمار فوق در ۳ تکرار به مدت ۴ ماه در شرایط انباری یکسان قرار داده شدند و سپس بذرهای نمونه برداری شده از این پارتها مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد که صفات مورد مطالعه در ارقام مختلف با هم تفاوت معنی داری داشتند به طوری که لاین ۰۳۳ در اغلب موارد نسبت به لاین ۰۳۲ و رقم ساری از درصد جوانه زنی بالاتر و ویزگی های مزرعه بهتر برخوردار بود. به نظر می رسد لان ۰۳۳ نسبت به لاین ۰۳۲و رقم ساری توانسته است شرایط نگهداری را به نحو مناسب تری تحمل کند. افزایش ردیف در هر پارت بذری بر ویژگی های کیفی بذر سویا تاثیر معنی داری داشت و آنرا کاهش داد به طوری که صفات درصد جوانه زنی، درصد سبز مزرعه ای، طول گیاهچه و شاخص قدرت گیاهچه در پارتهای ۸ ردیفه بالاتر از پارتهای ۱۰ و ۱۲ ردیفخ بود. میزان هدایت الکتریکی بذرهای حاصل از این پارتهای ۸ ردیفه از پارتهای ۱۰ و ۱۲ ردیفه کمتر بود.