سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش بین المللی مدیریت گردشگری و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

بهبود خادمی – دکتری جامعه شناسی
غلامرضا زمانی – کارشناس ارشد جامعه شناسی

چکیده:

ایران یکی از متمدن ترین کشورهای دنیاست که از لحاظ بناهای فرهنگی و تاریخی جزء ده کشور برتر به حساب می آید و استان فارس دراین کشور با مناطقی دارای میراث فرهنگی تاریخی کهن از شهرت بسیاربالایی برخوردار است که با جاذبه های چشمگیر خود سالانه گردشگران داخلی و خارجی زیادی را به سمت خود جذب می کند هدف ازاین تحقیق بررسی تاثیر میراث فرهنگی و تاریخی درحوزه گردشگری فارس به عنوان عاملی در توسعه پایدار شهری شیراز می باشد به عبارتی سعی شده تاثیر میراث فرهنگی تاریخی درتوسعه تحولات اقتصادی فیزیکی فرهنگی و اجتماعی حتی محیطی شیراز مورد بررسی قرارگیرد. این تحقیق با توجه به نوع اجرا پیمایشی همراه با مشاهده مشارکتی که از ابزار مصاحبه بهره می جوید و از لحاظ هدف کاملا کاربردی تنظیم گردیده است یافته های بدست آمده ازاین تحقیق نشانگر این است که شیراز و حومه به عنوان قطب گردشگری کشور با توجه به نزدیکی فاصله تا شهرستان پاسارگاد و آثار باستانی تخت جمشید بیشترین توجه ها را به خود معطوف داشته است و درتجزیه و تحلیلبهعمل آمده از فرضیات تحقیق نتایج حاصله از این قرار ند که میراث فرهنگی تاریخی درصنعت گردشگری فارس بالاخص شیراز یک سری نقاط کور و بعضا نارسایی ها را به دنبال داشته است