سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی عمران، معماری، شهرسازی و مدیریت انرژی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حبیب قاسمی جونقانی – کارشناس ارشد زلزله- مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردستان
مجید صفا مهر – کارشناس اشد سازه- هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامی اردستان
ارمان ساعد – کارشناس ارشد زلزله- مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان

چکیده:

کشور ایران به علت قرار گرفتن در منطقه ی خاص تکتونیکی کره ی زمین شاهد وقوع زمین لرزه های زیادی بوده است . زلزله از مهترین و مخربترین نوع بلایای طبیعی است که همواره خسارت های زیادی بر سیستم های قدرت وارد می کند . لذا مدیریت جامعه پس از بروز چنین حوادثی مدیریت بحران است لذا در این راستا ،تاسیسات شهری شامل خطوط انتقال نیروی برق،اب، گاز، تاسیسات مخابرات و سوخس رسانی می تواند از اهمیت خاصی برخوردار باشند. در قرن اخیر یکی از موضوعاتی که بیشتر کشورها و شهر های جهان سوم با ان دست و پنجه نر می کنند موضوع حوادث طبیعی است.که با توجه به ماهیت غیر مترقبه بودن و اتخاذ سریع تصمیم ها و اجرای عملیات و برنامه ریزی برای ان دانشی به نام مدیریت بحران را به وجود اورده که امروزه در حوزه ی مدیریت شری به ان توجه اساسی می شود. مدیریت بحران یعنی رهبریت جامعه ای که در ان افراد تعادل جسمی روانی خود را از دست داده اند. در واقع فاز بحران کوتاه ترین و در عین حال مهمترین فاز در مدیریت بحران می باشد. چه بسا اقدامات تاخیری که گاه به علت وسعت بحران اتفاق می افتد نتایج و خسارات جبران ناپذیری به دنبال خواهد داشت. مدیریت زنجیره تامین راهبردی است که در فاز بحران و پس از بحران میتواند نقش بسیار موثری در پاسخ و عکس العمل سریع و به موقع داشته باشد. در این مقاله پس از بررسی نقش زنجیره ی تامین در مدیریت تامین، به تشریح یک چارچوب تصمیم گیری برای سطوح مختلف زنجیره ی تامین در برخورد با حوادث و بحرانهای طبیعی می پردازیم. هدف این مقاله این است که بتواند تاثیر ودیریت بحران و قش ان را در حوزه ی مدیریت شهری برای کهش مخاطراط طبیعی و منابع انرژی را بیان کند. روش کار در این مقاله ی توصیفی – تحلیلی بوده و برای جمع اوری اطلاعات و داده از روش اسنادی و کتابخانه ای استفاده شده است.