سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین همایش ملی تحقیقات نوین در شیمی و مهندسی شیمی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

رضا ایلخاص زاده – دانشکده مهندسی پلیمر،واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، ای
محمدرضا صائب – دانشکده مهندسی پلیمر،واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، ای
نیما رمضانی – دانشکده مهندسی پلیمر،واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، ای
حسین علی خنکدار – پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، تهران، ایران.

چکیده:

کوپلیمرها دارای خواص فیزیکی و مکانیکی متفاوتی با هموپلیمرها می باشند. در مقیاس صنعتی، واکنشهای اختتام به طور محسوسی ازروش انتقال به زنجیر انجام می گیرد و این انتقال به زنجیر به این معنی است که ماده ای تحت عنوان اصلاح کننده به سامانه اضافه می شود که این ماده بر سر آزاد زنجیر می نشیند و به طور موقت سبب از بین رفتن رادیکال آزاد در محل و ایجاد یک رادیکال آزاد دیگر می شود. ب هاین ماده اصطلاحاً اصلا ح کننده می گویند. اندازه ذرات تأثیر فراوانی بر خواص لاستیکی و همچنین بر انعقاد و درصد تبدیل و پایداری سامانه امولسیونی دارد، همچنین می تواند نقش بسیار مهمی در خاصیت چسبندگی و خواص لاتکس بدست آمده داشته است. بر این اساس اندازه ذرات توسط عاملهای زیادی کنترل می شود که یکی از مهمترین این عاملها، عامل انتقال به زنجیر است.