سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش تخصصی توسعه کشاورزی استانهای شمالغرب کشور

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

فرهاد باغبانی – عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور مرکز بناب
عاطفه فعلی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرود
حسین خوشوقتی – کارشناس ارشد زراعت
فاطمه حسنلویی – کارشناس ارشد زراعت

چکیده:

آفتابگردان یکی از دانه های روغنی مهم درایران است و به دلیل برخورداری از مقادیر زیادی از اسیدهای چرب غیراشباع نقش مهمی را در تعادل چربیه هایجیره انسانی و کاهش مقدار کلسترول خون دارد به منظور بررسی اثر محلول پاشی سولفات منگنز و سولفات آهن در سه مرحله مختلف رشد برروی بیوماس و درصد پوکی درهیبرید آلستار آفتابگردان آزمایشی بصورت فاکتوریل و برپایه طرح بلوکهای کامل تصادفی به سه تکرار انجام شد موارد مورد آزمون شامل عناصر ریزمغذی در سه سطح شامل a0: عدم مصرف کود ریزمغذی یا شاهد a1: سولفات منگنز و a2:سولفات آهن و زمان و مراحل محلول پاشی این عناصر در سه سطح b1: مرحله ۸-۶ برگی b2: مرحله ۱۴-۱۲ برگی و b3:مرحله ظهورغنچه بود بدین ترتیب هرت کرار شامل ۹ واحد آزمایشی بود درانتهای فصل و پس از برداشت صفات بیوماس و درصد پوکی اندازه گیری شدند. نتایج آزمایش نشان داد محلول پاشی سولفات منگنز بیوماس را نسبت به سولفات آهن و تیمار شاهد به ترتیب ۲۰/۶ و ۲۲/۶۶% افزایش داد. کمترین درصد پوکی متعلق به سولفات منگنز و بالاترین آن مربوط به تیمار شاهد بود.