سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی صنعت بتن

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مرتضی فرامرز – کارشناسی رشته معماری
لادن عزیزی – دانشجوی معماری

چکیده:

درسالهای اخیر استفاده از فضاهای زیرزمینی درشبکه حمل و نقل شهری درجهان رو به افزایش است طراحی سازه های زیرزمینی مقاوم دربرابر زلزله نیازمند توجه است که درموقعیت هایی از جمله tbm فراوان دانش مهندسی و تجربه است یکی از روشهای ساخت سازه های زیرزمینی حفاری به کمک ماشین های حفرتونل عمق زیاد حفاری و وجود سازه های فوقانی به سایر روشها ترجیح داده می شود تونلهای حفاری شده عموما مستدیر بوده و بدون ایجاد اثرات مهمی برزمین بالای ناحیه حفاری ساخته می شود که ازاین لحاظ منحصربفرد هستند نحوه تاثیر زلزله برسازه های زیرزمینی با سازه های سطحی تفاوت دارد نیروی زلزله وارد برسازه های سطحی متعارف اصولا ناشی ا زاثرات اینرسی برسازه می باشد ولی درسازه هیا زیرزمینی زلزله بیشتر از طریق تغییر شکلهیا اعملای از طرف زمین برسازه تاثیر گذار است مشاهدات جمع آوری شده از عملکرد سازه های زیرزمینی طی زلزله های اخیر بیانگر این است که تونلهای عمیق نسبت به تونلهای کم عمق دربرابر زلزله ایمن تر بوده ودرمعرض آسیب پذیری کمتری قرار دارند به عبارت دیگر با افزایش روباره آسیب کمتری گزایش شده است فلسفه طراحی لرزه ای سازه های زیرزمینی نیز همانند بسیار از تسهیلات بحرانی به معیار طراحی دوگانه دو سطح طراحی نیاز دارد.