سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

پیام رستمی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان
الهام فروتن – دانشجوی دکترای آبخیزداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهرا
جواد وروانی – استادیار گروه آبخیزداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
مجید عباسی زاده – مربی گروه آبخیزداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان

چکیده:

شهرسازی، افزایش حجم رواناب، دبی اوج و کاهش کیفیت آب را به دنبال دارد لذا برای کم نمودن خسارت وتاثیرات زیست محیطی آن، برآورد دقیق مقدار رواناب و انجام عملیات کنترل رواناب شهری اجتناب ناپذیر می باشد. دراین تحقیق از شبیهساز SWMM به منظور بررسی تاثیر تغییر موقعیت و میزان کاربری اراضی در رواناب حوضهای به مساحت ۲۶۰/۳۵هکتار از منطقه ۲۲ شهری تهران استفاده گردید. مقایسه هیدروگرافهای چهار الگوی فرضی نشان میدهد که افزایش ۱۲ % فضای سبز در بالادست حوزه مورد مطالعه که دارای شیب بیشتری است موجب کاهش ۱۴/۷۵ درصد در میزان دبی اوج میگردد در صورتی که افزایش همین مقدار فضای سبز در پایین دست حوزه موجبکاهش ۵/۲۷ درصد در میزان دبی اوج میشود. همچنین با فرض سطوح نفوذناپذیر ۲۵،۵۰ ، ۷۵ و ۱۰۰% میزان رواناب منطقه به ترتیب ۱/۵ و ۲/۱ و ۲/۷ و ۳ برابر شرایط قبل از توسعه گردیده است. نتایج این تحقیق بیان میدارد که حوزه آبخیز بالادست موجب افزایش ۱۳۹۱/۹۵ متر مکعب حجم رواناب و و ۱۲/۲ متر مکعب برثانیه دردبی اوج گردیده است.