سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی عمران و محیط زیست

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

میثم سعادتمند – دانشجوی دکتری سازه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
پیمان رحمت آبادی – استادیار گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک

چکیده:

سیستم جداساز لرزه ای قادر است با افزایش دوره تناوب طبیعی سازه، سبب کاهش نیروهای اعمالی زمینلرزه به سازه گردد. در این مطالعه تاثیر جداگرهای لاستیکی باهسته سربی بر پاسخ لرزه ای یک ساختمان هفت طبقه بتن مسلح جداسازی شده در پایه و نیز تراز طبقه میانی که در این مقاله به اختصار سازه بخش شده نامیده می شود، موردارزیابی قرار گرفته است. پارامترهای بررسی شده شامل دوره تناوب طبیعی سازه، ماکزیمم جابهجائی طبقات، برش پایه، شتاب طبقات و لنگر واژگونی می باشند. همچنین نتایج بدستآمده با ساختمان های مشابه بدون جداگر و با جداگر پایه مقایسه شده است. برای مدل های سازه ای تحلیل غیر خطی تاریخچه زمانی تحت رکورد زلزله های El Centro 1979 ،Kobe 1995 و Northridge 1994 بهوسیله نرم افزار Sap 2000 انجام شده است. نتایج نشان میدهند که دوره تناوب طبیعی سازه بخش شده در مقایسه با سازه های بدون جداگر و با جداگر پایه افزایش یافته ولی شتاب طبقات، برش پایه، ماکزیمم جابه جائی طبقات و نیز لنگر واژگونی کمتر شده است.