سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

نبی اله منصوری – دانشیار دانشکده محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تح
بهاره علی پناهی – کارشناس ارشد رشته مهندسی محیط زیست

چکیده:

تجمع زیاد جمعیت در کلانشهرها، مشکلات رفت و آمد، ترافیک و به تبع آن آلودگی هوا را به دنبال دارد.مصرف سوخت در خودروها و دیگر منابع احتراقی روزانه باعث پراکنده شدن بیش از ۲۰۰۰ تن مونوکسید کربن در هوای تهران می گردد، لذا یکی از راه های تماس شهروندان، داخل کابین خودروها در هنگام سفر می باشد. در این تحقیق سیستم اتوبوس های سریع السیر شهری یاBRT در مسیر مرکزی شهر، یعنی خیابان انقلاب مابین میدان انقلاب تا میدان امام حسین جهت این مطالعه در نظر گرفته شد. همچنین با توجه به اهمیت مسئله آلودگی هوا در شهر تهران، تاثیر استفاده ازسیستم اتوبوس BRT درکاهش تولید گاز منواکسید کربن نیز با استفاده از مطالعات نتایج تحقیقات مختلف در سایر کشورهای جهان مورد بررسی قرار گرفت. غلظت منواکسیدکربن در فضای داخل کابین اتوبوس هایBRT در شرایط مختلف توقف و کار درجا، حرکت با سرعت سرعت کم (کمتر از ۱۵ کیلومتر) و سرعت زیاد (بیش از ۴۵ کیلومتر ) با استفاده از یک دستگاه CO متر مدلQ-RAE2در بهار و تابستان ۱۳۹۰ و در ساعات مختلف و در مسیر خیابان انقلاب اندازه گیری شد. نتایج نتایج بدست آمده نشان داد که گر چه میزان تماس افراد در داخل اتوبوس هایBRT بیشتر از حد متوسط ۸ ساعته ۹ppm ود، لیکن با توجه به مسیر انتخابی که از آلوده ترین مسیرهای شهر تهران میباشد، به نظر می رسد شدت آلودگی داخل اتوبوس ها نسبت به تاکسی ها و خودروهای شخصی کمتر بود، زیرا مطالعات دیگر در این مسیرها غلظت این گاز را در مدل های مختلف تاکسی تا چند برابر استاندارد نشان داده اند.