سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار در مناطق خشک و نیمه خشک

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سیدجواد آمیقی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی ، دانشگاه کشاورزی و منابع
حمیدرضا عسگری – استادیار گروه آبخیزداری و مدیریت مناطق بیابانی دانشگاه علوم کشاورزی
واحد بردی شیخ – استادیار گروه آبخیزداری و مدیریت مناطق بیابانی دانشگاه علوم کشاورزی
فرهاد هنردوست – کارشناس ارشد اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان گلستان

چکیده:

آگروفارستری نوع استفاده از زمین است که در آن امکان نگهداری، وارد ساختن یا اختلاط درخت جنگلی یا دیگر رستنی های چوبی چند ساله را دریک سیستم پرورش گیاه یا دام بوجود می آورد. به عبارت دیگر آگروفارستری فعالیتی است مبتنی بر استفاده از زمین معینی بصورت اشتراکی(آمیختگی مکانی) یا به صورت چرخشی (تناوب زمانی). این مطالعه در زمینی به مساحت ۵ هکتار در شمال شهرستان آق قلا انجام شده که در آن زراعت گندم در حدفاصل درختان زیتون صورت گرفته است. اجرای این سیستم در منطقه از قدمت ۱۰ ساله برخوردار است. هدف از این مقاله بررسی تاثیر اجری سیستم آگروفارستری بر برخی خصوصیات شیمیایی خاک می باشد. روش نمونه برداری از خاک به صورت ۲۵ سانتی متر) صورت می گیرد. به منظور مقایسه – ۰ و ۵۰ – سیستماتیک – تصادفی انتخاب گردید. نمونه برداری از خاک از دو عمق متفاوت ( ۲۵ خصوصیات خاک در مناطق (پای درختان، بین درختان و منطقه شاهد) و اعماق مختلف، از آنالیز واریانس و جهت گروه بندی میانگین ها از آزمون چند دامنه ای دانکن استفاده می شود. نتایج آزمایش بیانگر آن است که در زمینی که تحت سیستم آگروفارستری قرار گرفته در مقایسه با منطقه شاهد به لحاظ غلظت سدیم تفاوت قابل ملاحظه ای مشاهد گردیده است بدین صورت که با افزایش عمق خاک هم در مناطق دارای سیستم آگروفارستری و هم در منطقه شاهد، مقادیر اندازه گیری شده سدیم افزایش قابل توجهی داشته مقادیر پتاسیم، کلسیم و منیزیم نیز با افزایش عمق بطور محسوسی افزایش یافته است. مقادیر اندازه گیری هدایت الکتریکی خاک بیانگر یک روند افزایشی با افزایش عمق خاک می باشد.