سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین همایش ملی راهکارهای توسعه اقتصادی با محوریت برنامه ریزی منطقه ای

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

عبدالمجید جلایی – دانشیاردانشگاه کرمان
فرزاد معیری – هیات علمی دانشگاه آزاد سنندج

چکیده:

یکی ازپدیده هایی که به خوبی ضعف سیستم مالی در کشورها راتوضیح می دهد سرکوب مالی است. سرکوب مالی به دخالت های دولت دربازارمالی از طریق تعیین دستوری نرخ بهره ونرخ ارزوتخصیص اجباری اعتبارات ومالکیت وکنترل بانکها وعملیات پولی اطلاق می شود که مانع ازعملکرد کارآمد بازارمالی درتخصیص بهترمنابع وسرمایه می شودوازین کانال سبب کاهش نرخ رشد اقتصادی کشورها می گردد. یکی ازمهمترین عوارض ناشی از رشد فعالیت های اقتصادی ایجادآلودگی های زیست محیطی وکاهش کیفیت محیط زیستی وانسانی ناشی از آن است .تولید سبز(توسعه مطلوب)ارزش تولید ناخالص داخلی منهای ارزش تولید گاز ۲ CO ایجاد شده ناشی از فعالیت های تولیدی درسال تعریف می شود در حقیقت به تولید سبزبه عنوان یک شاخص رفاه نگریسته می شود که کیفیت رشد اقتصادی رادر حالت توسعه مطلوب نشان می دهد.مطالعه حاضردرصدد پاسخ به این سئوال است که تاثیر سرکوب مالی درایران بر تولید سبزچیست .فرضیه تحقیق این است که سرکوب مالیبررشد تولیدسبز،تاثیر منفی داشته باشد. مدلی که ازآن برای بررسی تاثیر سرکوب مالی برتولید سبز استفاده می شود مدل رشدسولواست.ازشاخص هایاندازهدولت دراقتصاد G/GDP شاخص واسطه گری مالی بانکها M1/GDP نسبت پس اندازبه تولید نا خالص داخلی (M2-M1)/GDP و اختلاف نرخ ارزرسمی ونرخ ارزدر بازار غیر رسمی Δer به عنوان عوامل سرکوب مالی استفاده شد ونتایج رگرسیونی نشان دادند که تاثیر آنها بر تولید سبز منفی بوده است.