سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

بهروز بیرامی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر
ابراهیم اصغری کلجاهی – استادیار گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز
فیروز برادر رضی زاده – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر

چکیده:

یکی از بهترین روشها در جهت حل مهمترین معضلات شهرهای بزرگ از نظر ترافیک و مشکلات حمل و نقل شهری، مسائل زیست محیطی و همچنین افزایش راندمان ترافیکی و جلوگیری از هدر رفت سرمایههای انسانی و انرژی، استفاده از حمل و نقل زیرزمینی و تونلهای شهری (مترو) میباشد. با توجه به آسیبپذیر بودن این سازهها از ساختارهای تکتونیکی و نزدیکی تونلهای بخش شرقی مترو خط ۲ تبریز به گسل شمال تبریز به عنوان مهمترین عارضه مورفوتکتونیکی منطقه و ساختارهای تکتونیکی مرتبط با آن، تاثیر این ساختارها بررسی شده است. این بررسیها نشان میدهد که بخشهائی از مسیر که توسط گسل شمال تبریز و چینها، درز و شکافها تحت تاثیر قرار گرفته و گسیخته شدهاند نسبت به سایر بخشها مقاومت کمتری از خود نشان داده و احتمال آسیب پذیری بیشتری را در زمان وقوع زلزله، رانش و سایر پدیده های تکتونیکی دارا می باشند. مطالعات بر روی موارد مشابه نشان میدهد عمده ترین صدمات در تونلهای مترو، ایجاد ترکهای برشی روی تاج و سقوط گوههای سنگی از آن، شکستگی همراه با سقوط سنگ از سقف و دیوارهها و سقوط سنگ از محل اتصالات بتنی به یکدیگر بوده است.