سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

نجمه مهرابیان – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه شهید باهنر کرمان
سید محمد جواد آروین – عضو هیئت علمی دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
غلامرضا خواجویی نژاد – عضو هیئت علمی دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
اصغر سعیدی – کارشناس آموزشی بخش زراعت دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

به منظور بررسی آثار دور آبیاری و تیمارهای اسید سالیسیلک و آترازین بر انتقال مجدد مواد خشک ذخیره ای و کارایی مصرف آب ذرت (هیبرید دابل کراس ۳۷۰ پژوهشی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی کرمان اجرا گردید. آزمایش به صورت کرت های خرد شده (اسپیلیت پلات) و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۳ تکرار بود. دور آبیاری به عنوان فاکتور اصلی در دو سطح (۷ و ۱۰ روز) در پلات های اصلی و محلول ها(اسید سالیسیلیک و آترازین) به عنوان فاکتور فرعی در ۱۰ سطح(شاهد، خیساندن بذر در محلول ۰/۱ میلی مول SA، محلول پاشی در دو مرحله ۳ برگی(غلظت ۰/۱ و ۱ میلی مول SA) و مرحله گلدهی(غلظت ۰/۱ میلی مول SA)، خیساندن بذر در محلول ۰/۱ میلی مول SA+ محلول پاشی در مرحله گلدهی، محلول پاشی در مرحله ۳ برگی+ مرحله گلدهی در غلظت ۰/۱ و ۱ میلی مول SA، محلول پاشی در غلظت ۷۵ و ۱۵۰ پی پی ام آترازین در مرحله گلدهی) پلات های فرعی را تشکیل می دهند. نتایج آزمایش نشان داد که تاثیر دور آبیاری بر شاخص برداشت و کارایی مصرف آب ذرت دانه ای و علوفه ای معنی دار نبود. تیمارهای اسید سالیسیلیک و آترازین در مقایسه با شاهد سبب افزایش شاخص برداشت و کارایی مصرف آب ذرت دانه ای و علوفه ای در شرایط تنش و بدون تنش گردیدند و بیشترین تاثیر مربوط به تیمار خیساندن بذر در محلول ۰/۱ میلی مول اسید سالیسیلیک، محلول پاشی در ۳ برگی، خیساندن+ محلول پاشی در مرحله گلدهی و محلول پاشی آترازین در غلظت ۷۵ پی پی ام بود.