سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمدرضا شعرباف – دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی اصفهان
نوید صالحی نجف آبادی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، دانشگاه هیوستن ایالت تگزاس آمریکا،
محمدرضا افتخار – عضو هیئت علمی و استادیار، دانشکده عمران دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر دو پارامتر نسبت آب به سیمان و عیار سیمان به صورت توام بر خصوصیات دوامی بتن توانمند بوده است. بدین منظور مخلوط های بتنی با نسبت های آب به سیمان ۰٫۳۴ ،۰٫۳۸ ۰٫۴۲ و ۰٫۴۶ و هر نسبت آب به سیمان با سه عیار سیمان ۳۰۰ ۴۰۰ و ۵۰۰ کیلوگرم بر مترمکعب در حالی طراحی شد که کلیه طرح ها دارای میکروسیلیس به میزان ۱۰ درصد وزنی سیمان بودند. در نتیجه ۱۲ طرح اختلاط ساخته شده و آزمایش های مختلف دوام روی آنها انجام شد. برای بررسی دوام طرح های بتنی، آزمایش های جذب آب غوطه وری، جذب آب موئینSorptivity) جذب آب اولیه و مقاومت ویژه الکتریکی هر یک با حداقل سه آزمونه مشابه تکراری انجام و مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج بدست آمده نشان میدهد که در اکثرآزمایش های دوام و در همه ی نسبت های آب به سیمان، کاهش عیار سیمان موجب بهبود خصوصیات دوامی بتن توانمند خواهد شد. تاثیر نسبت آب بهسیمان به ازای مقادیر مختلف سیمان و در آزمایش های مختلف، گاهی متفاوت بوده که مورد بحث و تحلیل قرار گرفته است. در پایان با در نظر گرفتن کلیه ی طرح های اختلاط و نتایج بدست آمده، نسبت آب به سیمان ۰٫۳۸ و عیار سیمان ۳۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب بهترین دوام را از خود نشان داد