سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی دستاوردهای جدید علمی در توسعه ورزش و تربیت بدنی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محمدتقی خورند – استادیار دانشگاه گلستان

چکیده:

بررسی ارتباط بین آرام سازی و تمرینات تعادلی با نظر به ساز و کارهای انعطاف پذیری کارکردیسیستم عصبی،از موضوعاتی می باشد که در تحقیقات اخیر به آن اشاره شده است. هدف از تحقیق پیش رو، بررسی تاثیر تمریناتتعادلی بر آرام سازی ژیمناست ها بود. تعداد ۱۵ نفر ورزشکار مرد، در دو گروه ۱۵ نفره کنترل )گروه تمرینات آرام سازی( و تجربی )گروه تمرینات آرام سازی و تعادلی(، در این تحقیق مشارکت داشتند. بر اساس یک دورهاجرایی دو ماهه )دو دوره چهار هفته ای، چهار هفته اول، آرام سازی برای هر دو گروه و در چهار هفته دوم، برای گروه کنترل فقط آرام سازی و برای دیگر گروه تمرینات آرام سازی و تعادلی به اجرا در آمد (، با استفاده ازشاخص اندازه گیری EMG ، داده ها ثبت شد و با به کارگیری آزمون های تحلیل واریانس یک طرفه و اندازهگیری های مکرر، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از آزمون فرضیات، بیانگر این بود که : بین آرام سازی گروه ها، در مرحله اول اختلاف معنی دار وجود ندارد . بین آرام سازی گروه ها ، در مرحله دوماختلافمعنی دار وجود دارد. به عبارتی می توان گفت که دوره های تمرینی و هم چنین تمرین تعادلی در ارتقاء آرام سازی تاثیر بسزایی دارد. نتایج پژوهش نشان داد که تمرینات تعادلی، آرام سازی را توسعه می دهد و موجب عمق بخشیآن می شود