سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سعید حمزه – دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی دانشگاه شهید چمران اهواز
عبدعلی ناصری – دانشیار گروه آبیاری و زهکشی دانشگاه شهید چمران اهواز
حیدرعلی کشکولی – استاد گروه آبیاری و زهکشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات اهواز

چکیده:

در مناطق با شدت بالای تبخیر و تعرق در طی فصل رویش و باردهی، ریشه اغلب گیاهان فعالانه آب را از اعماق خاک جذب کرده و نقش موثری در افت سطح ایستابی ایفا مینمایند. لذا لحاظ کردن اثرات تبخیر و تعرق، نرخ افت سطح ایستابی را افزایش داده و متعاقباً باعث افزایش فاصله زهکشها و به تبع آن کاهش هزینه های اجرایی میگردد. در تحقیق حاضر با استفاده از آمار و دادههای هواشناسی و مزرعهای مربوط به اراضی کشت و صنعت امام خمینی (ره) سعی در محاسبه تأثیر تبخیر و تعرق بر روند افت سطح ایستابی و به تبع آن فاصله زهکشهای پلکانی، تحت شرایط مزرعه آزمایشی گردید. نتایج نشان میدهد برای۱/۵ ، ۲و ۲/۵ روزبعد از قطع آبیاری به ترتیب ۱۰ ، ۷ و ۹ سانتی مترافت بیشتر نسبت به بدون در نظر گرفتن تأثیر تبخیر و تعرق در حداکثر تراز سطح ایستابی حاصل شده است، که در نظر گرفتن این مقادیر باعث کاهش ۹ تا ۱ درصدی فاصله زهکش ها میگردد. اما این مقادیر برای ۳/۵ روز بعد از قطع آبیاری یکسان میباشند که این موضوع بیانگر ایناست که بعد از عمق ۱/۲ متری سطح زمین، تأثیر تبخیر و تعرق بر روی افت سطح ایستابی از بین رفته است