سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

رضا رسایی – کارشناس ارشدآبخیزداری،اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان یزد
حسین بری ابرقویی – دکترای اکولوژی، عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور یزد

چکیده:

تغذیه مصنوعی و پخش سیلاب یکی از راه‌های مناسب جهت حفظ و احیاء منابع آب زیرزمینی می‌باشد. هدف از این تحقیق ، بررسی تاثیر بندهای تغذیه مصنوعی بر سطح آب پیزو مترهای دشت مروست است. دشت مورد مطالعه با وسعتی معادل ۲۲۷کیلومترمربع در پایین دست بندهای تغذیه مصنوعی قرار گرفته است. طرح‌های تغذیه مصنوعی در سال ۷۲-۱۳۷۱ آبگیری شده اند. این محدوده در برگیرنده تعداد زیادی چاه پیزومتری می‌باشد. اما ۷ پیزومتر داخل محدوده و یک پیزومتر خارج از محدوده(شاهد) دارای آمار قبل از سال ۱۳۶۶ هستند، از آمار آنها استفاده شد. جهت تاثیر بندها از آمار سال‌های زراعی ۶۷-۱۳۶۶ تا ۷۲-۱۳۷۱ قبل از آبگیر بندها و از آمار سال‌های زراعی ۷۳-۱۳۷۲ تا ۸۷-۱۳۸۶ بعد از آبگیری، استفاده شد و نمودار‌ها ترسیم و روابط رگرسیونی محاسبه گردید و نتایج نشان داد ارتفاع مطلق سطح آب سطح پیزو مترهای تحت تاثیر بندهادر دوره آماری ۷۲-۱۳۷۱ لغایت ۸۷-۱۳۸۶ بعبارتی در دوره آماری بعد از احداث بندها روند افت کمتری نسبت به دوره قبل از احداث یعنی سالهای ۶۷-۱۳۶۶ تا سال ۷۲-۱۳۷۱ پیدا کرده وچاههایی که در محدوده بندها قرار دارند بطور قابل توجه ای از روند افت سطح آنها کاسته شده است.چاه های سید آباد،کوشک ، علاءالدین وآذرمکان تاثیر بندهابر روی سطح آب آنها کمتر و افت آنها نسبت به چاهای حوالی بند بیشتر است.پیزومتر نفس القریه(شاهد) که در بالا دست بند و حوالی رود خانه بوانات قرار دارد در قبل و بعد از آبگیری بندها روند نزولی داشته حتی بعد از آبگیری بندها نیز این روند تشدید شده است.