سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

منصور تقوائی – استادیار بخش مدیریت مناطق بیابانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، ا
مجتبی دولت کردستانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه

چکیده:

گیاه استبرق یکی از گونه های گیاهی مناسب مناطق خشک و نیمه خشک می باشد که مصرف خوراکی و دارویی دارد. به منظور بررسی اثر بستر کشت بر رشد و عملکرد این گیاه مطالعه ای در قالب بلوک کامل تصادفی با ۳ تکرار در گلخانه مرکز احیاء مناطق خشک و نیمه خشک دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز در سال ۱۳۹۰ انجام شد. فاکتور مورد بررسی، بستر کشت در ۴ سطح شامل(S1= خاک منطقه + پرلایت + ماسه بادی، =S2 خاک منطقه + پرلایت، =S3 خاک منطقه + ماسه بادی، =S4 خاک منطقه) بود. نتایج نشان داد که صفات گیاهچه(درصد سبز شدن، سرعت سبز شدن، طول ریشه چه، طول ساقه چه، وزن خشک ریشه چه، وزن خشک ساقه چه، وزن خشک گیاهچه و شاخص بنیه گیاهچه) در بستر های کشت مختلف، متفاوت است. به ترتیب در بسترهایی کشت نوع دوم، اول، سوم و چهارم بیشترین میزان اثر را بر صفات رویشی دیده شد. در این میان بستر کشت نوع دوم که مخلوطی از خاک منطقه و پرلایت بود توانست تا حد زیادی صفات رویشی گیاهچه را بهبود ببخشد، بطوریکه میزان درصد سبز شدن از ۹۴/۴۴ در بستر کشت نوع ۲ به ۸۲/۷۷ درصد در بستر کشت نوع ۴ کاهش یافت. بیشترین کاهش صفات گیاهچه مربوط به بستر کشت نوع ۴ (خاک منطقه) بود .