سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای روانشناسی و علوم تربیتی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

گلین مهدی نژاد – کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی
رمضان حسن زاده – دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری

چکیده:

اشتغال یکی از مهمترین منابع هویت انسان است کمیت و کیفیت زندگی شغلی تعیین می کند که هرفرد چه کسی است ودرجامعه چه نقشی دارد کار به حیات انسان سامان می بخشد داشتن شغل رسمی فرصتی برای کسب مهارت و بروز خلاقیت و استقلال فردی است هارالامباس و هولبرن ۲۰۰۴ بررسی صاحبنظران جامعه شناسی نشان میدهد جامعه ای می تواند توسعه یابد که همه افراد آن جامعه ظرفیت توسعه پذیری را داشته باشد تحقق این موضوع تنها زمان یامکان پذیر است که زنان یک جامعه بعنوان نیم ی از نیروی انسانی درروندتوسعه جایگاه خود را داشته باشند عزیزی و آذر کمند ۱۳۸۹ در دودهه گذشته موقعیت زنان از نظر تحصیل و پایگاه اجتماعی اقتصادی فراتر رفته است و به دستیابی آنان درکنترل منبع و قدرت تصمیم گیری درخانه و اجتماع انجامیده است باقری و همکاران ۱۳۸۸ شمار زنان شاغل طی سالهای ۱۳۶۵ تا ۱۳۸۵ نزدیک به ۳ برابر شده است و از ۹۹۸۰۰۰ نفر به ۲۷۸۲۰۰۰ نفر رسیده است همچنین نسبت زنان به کل جمعیت شاغل کشور از ۸/۹ درصد به ۱۳/۶ درصد رسیده است. اما با وجود این گسترش نسبی اشتغال زنان هنوز هم کار خارج از خانه زنان موضوعی مناقشه برانگیز است که دربرگیرنده مجموعه ای از فرصت ها و محدودیت های مختلف است جواهری و همکاران ۱۳۸۹