سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمد دلنواز – دانشجوی دکتری تخصصی مهندسی عمران- محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، و بخش
هرمز فامیلی – سرپرست موسسه آموزش عالی علاءالدوله سمنانی، گرمسار
محمود خاکساری – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تح
بابک علیپور – سرپرست بخش تکنولوژی بتن، مهندسین مشاور کوبان کاو

چکیده:

واکنش قلیایی – سیلیسی (ASR) میان سیلیس آمورف فعال در سنگدانه ها و قلیائیت محلول موجود در منافذ بتن رخ می دهد. در اثر این واکنش ژل سیلیسی تشکیل می شود که می تواند رطوبت جذب نموده ومنبسط شود. هنگامی که تنش داخلی ایجاد شده به بیش از مقاومت کششی بتن برسد ترک خوردگی ایجاد می شود. این ترکها خود می توانند محل نفوذ عوامل مخرب دیگر بداخل بتن شوند وخسارت تشدید می گردد. کاربرد برخی از پوزولانها و یا سرباره ها می توانند واکنش ASR را کنترل نماید . در این تحقیق از نانو ذرات سیلیس ، دوده سیلیسی و متاکائولن در درصدهای مختلف در آزمایش واکنش زایی سنگدانه ها به روش ASTM C1260 استفاده گردید تا تاثیر این ذرات بر کاهش واکنش بررسی گردد. نتایج نشان داد که استفاده از نانو سیلیس در مقایسه با دیگر پوزولانها قابلیت بیشتری برای کنترل ASR دارد.