سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دهمین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

زهرا شکری – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبی
راهب ماهفروزی – دانشجوی کارشناسی رشته مهندسی آب دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی سا
آزاده جمشیدی – دانشجوی کارشناسی رشته مهندسی آب دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی سا
علی شاهنظری – استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

چکیده:

رشد سریع جمعیت و به دنبال آن رشد و توسعه در بخش های صنعت و کشاورزی و ارتقاء سطح زندگی، میزان مصرف آب را به سرعت افزایش داده ودر بسیاری از موارد منجر به بهره برداری بیش از حد از منابع آب گردیده است. در آبخوان های ساحلی، کاهش سطح آب زیر زمینی موجب کاهش شیب آب از خشکی به دریا و پیشروی آب شور به سمت آبخوان ساحلی شده و در نتیجه ی تداخل آب شور دریا با آب ساحلی، کیفت آب زیرزمینی کاهش یافته است. لذا استفاده از سازه های هیدرولیکی جهت افزایش سطح ایستابی و جلوگیری از تداخل آب های شور و شیرین ضروری می نماید. در این مطالعه تاثیر احداث سازه سد لاستیکی میاندشت بر کاهش تداخل آب شور و شیرین در آبخوان دشت بابل-آمل، در جلگه ساحلی مازندران، مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می دهد احداث این سد با افزایش تغذیه آبخوان در این زمینه موثر بوده و عملکرد مناسبی داشته است.