سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سینا شیرگیر – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران سازه دانشگاه تبریز
بهمن فرهمندآذر – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز
سارا مجیدی – کارشناس عمران دانشگاه تبریز

چکیده:

با توجه به این که کشور ما در پهنه لرزه خیز قرار گرفته اکثر شهرهای کشور و به خصوص شهرهای پر جمعیت در مناطق با لرزه خیزی زیاد و اغلب بر روی گسل قرارگرفته اند که وقوع زمین لرزه های مهیبی همچون طبس، ناغان، منجیل، اردبیل، بم و … گواه بر این می باشند. اکثر سازه هایی که در این شهرها طراحی و اجرا می شوند اغلب با روش های استاتیکی معادل محاسبه می شوند. بنابراین لازم است تا آیین نامه هایی که در ارتباط با نیروهای لرزه ای می باشند با احتیاط و دقت بیشتری بامسئله برخورد کنند. در این تحقیق چند مورد از سیستم های ساختمانی رایج را تحت چند رکورد از زمین لرزه های موجود با انجام آنالیز دینامیکی تاریخچه زمانی در نرم افزار ۹Etabs مورد بررسی قرار داده و کفایت مقاطع اعضای سازه ای و تغییر مکان های طبقات را نسبت به حالتی که با نیروی استاتیکی معادل طراحی شده ا ند مورد بررسی قرار می دهیم. نتایج نشان می دهد که تغییر مکان نسبی طبقات بسیار متفاوت با تغییر مکان نسبی ناشی از نیروی استاتیکی معادل تعیین شده در آیین نامه ۲۸۰۰ زلزله می باشد. و مقاطع طراحی شده تحت این آیین نامه ظرفیت باربری نیروهای ناشی از تحلیل دینامیکی را دارا نمی باشند.