سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین کنگره بین المللی افق های جدید در معماری و شهرسازی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

فرزین حق پرست – استادیار دانشگاه هنراسلامی تبریز
شبنم مظلوم برهان – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه هنراسلامی تبریز
فاطمه سادات غیبی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه هنراسلامی تبریز

چکیده:

خورشید از دیرباز به عنوان منبع لایزال نور و انرژی بی هزینه برای بشر مطرح بوده واز دیگرسو بهره مندی از نور طبیعی برای سلامت جسمی و روانی انسان حیاتی بوده و هست . از این رو بهره برداری موثر و بهینه ازاین انرژی و نور طبیعی در بنا ها علاوه بر کاهش مصرف سوخت باعث تامین نیاز های زیست محیطی و روانشناختی انسان نیز می شود . از این دیدگاه معماری سنتی ایران شامل د ت ساورد ها و تجربیات بسیار غنی است که نیاز به بازشناسی و معرفی به جامعه معماری ایران و جهان دارد . علاوه یکی از چالش های معماری امروز ما این است که آیا با حضور نور و رنگ در فضا باید به شکل کمی برخورد کرد یا کیفی به عبارت دیگرآیا حضور نور طبیعی در معماری می و تاند معنایی فراتر از فقط روشنایی داشته باشد. در مقاله پیش رو نویسندگان تلاش میکنند با بررسی چندی از خانه های سنتی تبریز به شناخت بهتری از تاثیرات نور طبیعی و رنگ در شکل گیری فضاها، توزیع نور در فضا ها و پایداری مرتبط با نور طبیعی با توجه به جهت گیری بنا، سکانس های فضایی و میزان نورگیری فضا های مختلف دست پیدا کنند و از این طریق ارتباطی بین کیفیت فضایی و نورگیری فضا های زیستی پایداری که سال ها مسکن پیشینیان ما بوده بیابند و این امر الهام بخش معماران معاصر ما در ارتقا و افزایش کیفیت نوری فضا های معماری با عمل ر کد امروزی و در نتیجه خلق فضا هایی پایدار و با کیفیت از نظر نور باشیم