سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی زلزله و سازه

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی خیرالدین – استاددانشگاه سمنان
عطا کلانتری – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه

چکیده:

نقطه مشترک تمامی سازه های بلند تلاش درایجاد دهانه های بزرگ درقسمت تحتانی سازه می باشد دراین مقاله ساختمان برانزویک با داشتن تیرانتقالی و حذف ستون پس از آن درطبقه تحتانی و ایجاد دهانه بزرگ به عنوان مدل اصلی انتخاب گردید سپس مدل دیگری بدون تیر عمیق انتقالی و بدون قطع ستون مدل گردید و سرانجام رفتار این دوسازه از جهت تغییر مکان درسه حالت ۳۰و۴۰و۵۰ طبقه مورد بررسی قرارگرفت و مشخص گردید که با افزایش ا رتفاع رفتارسازه با تیرعمیق انتقالی بهتر ازسازه بدون قطع ستون می باشد.