سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی صنایع غذایی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمد افشار – دانشیار بافت و جنین شناسی- گروه علوم تشریحی – دانشگاه علوم پزشکی بیرجند
مرضیه شاهسون – کارشناس ارشد زیست شناسی سلولی-تکوینی، گروه زیست شناسی،دانشکده علوم پ
جینا خیاط زاده – استاد یار زیست شناسی سلولی- تکوینی، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه
سیدعادل معلم – دانشیارگروه فارماکودینامی وسم شناسی دانشکده داروسازی،مرکز تحقیقات

چکیده:

در دهه های اخیر استفاده از مواد شیمیائی جهت نگهداری مواد غذایی بسیار گسترش یافته است . مواد شیمیائی می توانند ازراه های مختلف اثر سودمند خود را ظاهر سازند و به ایجاد و حفظ کیفیت مناسب در ماده غذایی و افزایش قابلیت نگهداری آن کمک کنند. در حال حاضر روش شیمیائی نقش مهمی در جلوگیری از ضایعات و اتلاف ماده غذایی دارد . در بسیاری از موارد، استفاده از مواد شیمیائی همراه با به کارگیری روش های دیگر حفاظت ماده غذایی انجام می شود. نظر به اینکه طبق شواهد موجود به کارگیری بسیاری از مواد شیمیائی حفاظت کننده در غذاها می تواند اثرات سوئی را برای سلامت انسان به دنبال داشته باشد، مقررات و ضوابط سختی از جهت مقدار و شرایط مصرف این مواد – به خصوص در جوامع صنعتی – وضع گردیده و فقط بعد از بررسیهای علمی دقیق و طولانی و اطمینان از بی خطر بودن چنین موادی مصرف آنها مجاز اعلام می گردد