سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

نوید مدندوست – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری دانشگاه گیلان
صبا مردیها – دانشجوی کارشناسی مهندسی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان(اص

چکیده:

به باور بسیاری از صاحبنظران، اقلیم، تاثیرگذارترین عامل در چگونگی شکل گیری نوع معماری و ساختار شهری در مناطق مختلف است و می توان گفت که این عامل خود را به خصوص در نواحی بیابانی بیش از بیش نمایان می سازد، چراکه با نگاهی به سیما و ساختار شهرسازی نواحی بیابانی در سرتاسر دنیا، به این مسئله واقف می شویم که اشتراکات معماری و شهرسازی این اقلیم بیش از سایر اقلیم هاست، اشتراکاتی که در عناصر بکار گرفته شده در معماری و طراحی شهری این سرزمین ها به وضوح نمایان است. خشت، بادگیر، قنات، آب انبار و… از جمله عناصر، و فشردگی بافت، استفاده از کمربند سبز، شبکه پر پیچ و خم راه ها، ساباط و… از جمله روشهایی هستند که کم و بیش در اکثر نواحی بیابانی بکار گرفته می شوند، عناصر و روشهایی که از دل محیط خود پدید آمده اند و بدین سان جلوه ای از طراحی شهری پایدار در آن به شمار می روند.