سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا و گردشگری در هزاره سوم

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

فریبا وحیدزادگان – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی محیط زیست، دانشگاه تهران
ناهید احمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات زنان، دانشگاه تهران

چکیده:

امروزه اهمیت توجه به مفهوم امنیت در تمامی عرصه ها و به ویژه مباحث مرتبط با گردشگری بیش از پیش مورد تأکید، قرار گرفته است. گفته می شود امنیت و گردشگری، پارامترهی یک معادله هستند که همواره نسبتی مستقیم با هم ندارند در واقع با وجودی که یکی از عوامل مهم توسعه گردشگری وجود امنیت است، اما گاهی رونق گردشگری در یک منطقه و ترددگردشگران بر تثبیت یا افزایش امنیت منطقه تأثیر معکوس دارد در هر حال صنعت گردشگری و مقوله امنیت ارتباط تنگاتنگی با هم دارند. از عواملی که موجب کاهش امنیت در سایت گردشگر پذیر می شود می توان به پدیده دگرگونی فرهنگی و عدم احساس تعلق افراد اشاره کرد. هر جا که عناصر جدید و مجموعه هایی نو در فرهنگ ظاهر شود و بدین سان محتوا و ساخت فرهنگ را تغییر دهد، پدیده دگرگونی فرهنگی رخ می دهد. مقاومت در برابر دگرگونی هنگامی بیشتر آشکار می شود که این دگرگونی ها با انحراف شدید از ارزش های سنتی و رسوم همراه باشد. زمینه ها و عوامل دگرگونی عبارتند از: اشاعه، جمعیت، مهاجرت، رژیم های سیاسی، شوک فرهنگی و فرهنگ پذیری. احساس تعلق به یک مکان، در پذیرش، میزان توجه به مراقبت افراد و گردشگران از آن مکان تأثیر مستقیم دارد. عدم احساس تعلق به یک مکان، سبب عدم رغبت بازدیدکنندگان به رعایت مسائلی می شود که در نهایت ناامنی سایت را به همراه دارد. در این مقاله سعی شده است با توجه به شاخص های دگرگونی فرهنگی، و عدم احساس تعلق تأثیر این عوامل بر ایجاد یا تشدید ناامنی سایتهای گردشگری مورد بررسی قرار گیرد و راهکارهای لازم ارائه شود.