سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی حسابداری و مدیریت

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمد غفاری – دانشجوی کارشناسی ارشد بازاریابی، گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اق
علی نصراصفهانی – عضو هیئت علمی و استادیار گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دان
مجتبی دهقانی – دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه اقتصادی، گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری
امین تسلیمی بابلی – دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه اقتصادی، گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری

چکیده:

توسعه مهارت های تفکر انتقادی در بین دانشجویان در بسیاری از کشورها به عنوان یکی از اهداف اساسی آموزش عالی عنوان شده است. برخی نظریه پردازان آموزشی پیشنهاد کرده اند که تفاوت های فردی در بهره مندی از مهارت های تفکر انتقادی تأثیر داشته و این امر از توانایی ه ای شناختی و ویژگیهای شخصیتی دانشجویان ناشی می شود. با توجه به اهمیت ویژگیهای شخصیتی که در توسعه و بهبود مهارت های تفکر انتقادی عامل مهمی است، هدف مقاله حاحضر بررسی ویژگیهای شخصیتی دانشجویان تحصیلات تکمیلی اصفهان ابر قدرت تفکر انتقادی آنها است. ویژگیهای شخصیتی شامل برون گرایی، سازگاری، وظیفه شناسی، ثبات هیجانی و گشودگی در مقابل تجربه است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه اصفهان در سال تحصیلی ۹۱-۱۳۹۰ است. بر اساس نمونه گیری از جامعه محدود تعداد ۱۶۰ نفر از دانشجویان برای نمونه انتخاب شدند. روش نمونه گیری نمونه گیری تصادفی ساده است. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه ای حاوی ۴۶ سوال استفاده شده است. جهت تعیین روایی پرسشنامه از روایی محتوایی استفاده شد. هم چنین برای سنجش پایایی پرسشنامه، پس از انجام یک مطالعه مقدماتی و تعیین واریانس سوالات، از روش کودر ریچاردسون استفاده شد که ضریب حاصله ۰٫۷۷ بود. برای تجزیه و تحلیل داده های پرسشنامه از آمار توصیفی و استنباط و در این رابطه از روش های آماری تحلیل رگرسیون و آزمون دوربین- واتسون و از نرم افزار SPSS18 استفاده شده است. نتایج تحلیل رگرسیون نشان می دهد که ابعاد پنجگانه شخصیت بر قدرت تفکر انتقادی دانشجویان تأثیر گذار می باشد و این پنج بعد توانسته اند ۵۱% واریانس متغیر وابسته قدرت تفکر انتقادی را تبیین کرده است. همچنین نتایج آزمون دوربین- واتسون نشان می دهد که این مقدار برای هر یک از ابعاد پنجگانه شخصیت بین ۱٫۷ و ۲٫۱ است و این نشان دهنده این است که بین متغیرهای مستقل پژوهش خود همبستگی وجود ندارد.