سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

کلثوم جعفرزاده – مدرس گروه عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد صوفیان
سعید جواهرزاده – استادیار گروه عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر
بهمن فرهمند آذر – دانشیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه تبریز

چکیده:

در روشهای متداول طراحی سازه با ترکیبی از سختی قابلیت شکل پذیری و همچنین اتلاف انرژی در برابر زلزله از خود مقاومت نشان میدهد مقدار میرایی دراین قبیل ساختمان ها بسیار کم می باشد از این رو انرژی مستهلک شده درمحدوده رفتار الاستیک سازه ناچیز می باشد بنابراین در هنگام زلزله های قوی این ساختمان ها بعد ازمحدوده رفتار الاستیک تغییر مکانهای زیادی می یابند همچنین طراحی سازه ها به طوری که در حین زلزله های قوی بدون تخریب باقی بمانند غیر اقتصادی است به منظور تامین پایداری و حفظ ایمنی سازه و رعایت شرایط اقتصادی آیین نامه های ساختمانی برمبنای شرایط حدی به گونه ای تدوین شده اند که زلزله های کوچک سبب بروز هیچگونه تخریبی در اعضای سازه ای و غیرسازه ای نگرددزلزله های متوسط مبنای طراحی قرارگرفته و ساختمان به گونه ای طراحی گردد که در برابر زلزله مسبب بدون تخریب مقاومت نماید و زلزله های قوی اگر سبب بروز تخریب جدی برساختمان شوند سبب ازدست رفتن ساکنان آن نگردند. حالات حدی مذکور ایجاب می کند که سازه وارد تغییر شکلهای غیرخطی شده و مفاصل پلاستیک در برخی نقاط سازه مانند اتصال تیر به ستون ایجاد گرد تا با افزایش شکل پذیری شرایط حدی بهتری تامین گردد بنابراین اکثر آیین نامه هیا طراحی سازه فلسفه طراحی لرزه ای را مبتنی بر مفهوم شکل پذیری یا ضریب رفتار R ارائه نموده اند.