سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مهدی مهرپویان – دانشگاه آزاد اسلامی واحد ، دانشکده کشاورزی، گروه زراعت،

چکیده:

چهار منبع کودی ا شمل: اوره با پوشش گوگردی (S1) ، اوره معمولی (S2)، نیترات آمونیم (S3) و سولفات آمونیم (S4) در پنج مقدار مختلف شامل : صفر (N0)و ۶۰ (N60) و ۱۲۰ (N120) و ۱۸۰(N180) و ۲۴۰ (N240) کیلوگرم نیترو ژن خالص در هکتار به روی محصول کلزا مورد ارزیابی قرار گرفتند. سطوح نیتروژن از منابع مختلف، در سه نوبت مورد استفاده قرار گرفتند، به طوری که یک سوم همزمان با کاشت، یک سوم به محض ساقه رفتن و یک سوم بعد از گلدهی (شروع غلاف بندی ) به خاک اضافه شدند. عملکرد دانه، درصد روغن و عملکرد روغن، میزان نیتروزن آمونیاکی و نیتراتی خاک نیز اندازه گیری شد ند. نتایج به دست آمده نشان داد که بیشترین عملکرد دانه و روغن از بالاترین سطح کودی و با استفاده از کود اوره معمولی حاصل شده است و بیشترین درصد روغن دانه از N120 به دست آمد و ا ا بفزایش سطوح کودی از میزان آن در دانه کاسته شد . بالاترین میزان نیتروژن کل باقیمانده در خاک، مربوط به منبع کودی اوره با پوشش گوگردی و کمترین آن مربوط به نیترات آمونیم بوده است . این مقایسات نشان داد که با بالا رفتن سطح کودی از صفر تا ۲۴۰ کیلوگرم در هکتار میزان نیتروژن کل باقیمانده نیز افزایش یافته به طوری که کمترین میزان نیتروژن کل باقیمانده از سطح کودی صفر و بیشترین نیتروژن کل باقیمانده با مصرف N240 حاصل شد. نتایج حاصل از مقایسه میا نگین ها در خصوص میزان نیترات موجود در خاک همچنین نشان داد که سه منبع نی را تت آمونیم ، اوره معمولی و اوره با پوشش گوگردی با مقادیری بالاتر از سولفات آمونیوم در یک کلاس آماری قرار گرفته اند . بالاترین آمونیوم از مصرف اوره با پوشش گوگردی و کمترین آن با مصرف کود نیترات آمونیم با میانگین ۳/۶۴ میلی گرم در کیلوگرم به دست آمد. در مجموع مشخص گردید که علیرغم کاربرد مقادیر متفاوت نیتروژن در این محصول، میزان نیترات و آمونیوم باقیمانده در خاک پس از برداشت محصول کلزا، از میزان این یون ها در قبل از کشت پائین تر می باشد که این امر نشان دهنده قابلیت بالای کلزا در برداشت نیتروزن از خاک است.